Fizik terimi olarak Beta parçacığı: Radyoaktif bir maddenin ortama salmış olduğu elektron.
Fizik terimi olarak Beta parçacığı: Radyoaktif bir maddenin ortama salmış olduğu elektron.
Kimya terimi olarak Beta Parçacığı: Radyoaktif bir elementin çekirdeğindeki bir nötronun bir protona dönüşmesi ile açığa çıkan elektron
Benzer Kimya Terimleri:
- Lehim
Genellikle Sn, Pb, Bi, Cd vb. metaller içeren telleri ya da metal parç
- Dezenfektan
Mikrop öldürücü madde.
- Absorplama
Bir cismin bir yüzeye bağlanması.
- Molekül-gram
Bir mol kovalent bağlı bileşiğin kütlesi.
- Asit Oksit
Suda çözündüğünde ortama asit çözeltisi veren ya da baz veya bazik oks
- İyonik Bileşik
Negatif ve pozitif iyonların elektrostatik çekim kuvvetleriyle bir ara
- Aktiflik
Elementlerin bileşik oluşturma eğilimi.
- Hidroliz
1-Bir tuzun suda çözünerek kendisini oluşturan asit veya baza ayrışmas
- Heterojen Sistem
Birden fazla fazın birarada bulunması.
- Formal Yük
Molekül içindeki yüke formal yük denir. Formal yük = Grup numarası -
