Arkeoloji terimi olarak Cavea: Bir tiyatroda izleyicilerin oturduğu kademeli bölüme verilen ad. Genellikle yamaçlara yaslanan cavea'ların biçimi, ilke olarak yarım yuvarlaktı. Ancak M.Ö. IV. yüzyıldan sonra, kimi tiyatrolarda cavea, tepeden analemma'ya doğru genişletilerek elip biçimini almıştır. Cavea, topografik özelliklere göre değişen, ancak genelde 26-27 derece olan bir açı yapardı. Düzlük alanlarda ise bu açı 10 dereceye inerdi. Cavea eğiminin araziye oranı 1 / 2:26.6′dır.
Sanat terimi olarak Cavea: Antik tiyatrolarda yarım daire planlı, basamaklı oturma alanı.
Benzer Sanat Terimleri:
- Abide
Eski dilde anıt. Önemli bir olay yada kişi - kişileri anmak, ilke düşü
- Narteks
Kiliselerde ana mekâna girişten önceki bölüm.
- Divan
Yüksek düzeydeki devlet adamlarının kurduğu büyük meclis.
- Adak Levhası
Sümerlilere ait, üzerinde kabartma şeklinde çeşitli tasvirlerin ve yaz
- Gomalak
Hindistan'da yetişen bir bitkiden üretilen ve ispirtoda eritilerek mob
- Madalyon
Daire, çokgen ya da elips şeklinde bir çerçeve içinde yer alan bir fig
- Gliptic
1- Sözcük anlamı; boşaltmak, kazımak olup, genellikle taş işçiliğinde
- Ronde-Bosse
Duvar vb. yüzeyden bağımsız, çevresinde dönülebilen serbest heykel.
- Görsel Algı
Görsel duyunun birincil öneme sahip olduğunu algılama biçimi.
- Kaligrafi
Güzel yazı sanatı. Harfler arasındaki boşlukları belli estetik ve tasa
