Arkeoloji terimi olarak Cavea: Bir tiyatroda izleyicilerin oturduğu kademeli bölüme verilen ad. Genellikle yamaçlara yaslanan cavea'ların biçimi, ilke olarak yarım yuvarlaktı. Ancak M.Ö. IV. yüzyıldan sonra, kimi tiyatrolarda cavea, tepeden analemma'ya doğru genişletilerek elip biçimini almıştır. Cavea, topografik özelliklere göre değişen, ancak genelde 26-27 derece olan bir açı yapardı. Düzlük alanlarda ise bu açı 10 dereceye inerdi. Cavea eğiminin araziye oranı 1 / 2:26.6′dır.
Sanat terimi olarak Cavea: Antik tiyatrolarda yarım daire planlı, basamaklı oturma alanı.
Benzer Sanat Terimleri:
- Kontraposto
Resim ve heykelde insan betisi resmedilir ya da heykeli yapılırken kul
- Eksen
Resimde ve mimari eserlerde doğrultuları belirleyen varsayımsal çizgi.
- Firuze
Mavi renkli, saydam olmayan hidratlı doğal alüminyum ve fosfattan oluş
- Özgün
1- İçinde üretildiği toplumun gerçek koşullarının bir sonucu olarak be
- Nesih
Metinlerin kopya edilerek çoğaltılmasında kullanılan yuvarlak karakter
- Galeri
1. Dehliz, koridor. Dar, uzun geçit.
2. Sanat yapıtlarının konuldu
- Veduta
İtalyancada "görünüm" anlamına gelen sözcük, büyük ölçüde gerçeğe daya
- Paye
Örülerek meydana getirilmiş kare, dikdörtgen ya da daire kesitli tek t
- Karşıtlık
Resmin diğer tüm unsurları arasındaki karşıtlıklar resmin anlatım olan
- İstomp
Kara kalem çalışmalarında yumuşak bir ton elde etmek için kullanılan k
