Arkeoloji terimi olarak Eklemeli (Eklentili) Diller: Sözcüklerin kökenlerini etkilemeden, önek, sonek ya da ara ek katılması. Bu terim, çekimli ya da ayrışkan olmayan dilleri ifade eder. Eklemeli dillerin en tanınmışları Altay dilleridir. Bu dillerin en önemli örnekleri Türkçe ve Moğolca'dır. Fakat bu aileye Japonca ve Macarca gibi birbirinden çok uzak bölgelerde konuşulan diller de dahil edilebilir. (Osmanlıca=İltisaki diller).
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Vitrivius
M.S. 1. yüzyılda yaşamış mimarlık kitabının yazarı.
- Son Cemaat Yeri
14. yüzyıldan itibaren cami ve mescitlerde yaygın olarak kullanılan, a
- Gölge-Işık
Batı sanatında nesnelere hacim ve derinlik kazandırma yöntemi. Bir san
- Avlulu Medrese
İç avlusunun üstü açık olan medreseler için kullanılan bir sanat tarih
- Akropol
"Akro" (yüksek) ve "polis" (şehir) kelimelerinden türetilmiş akropol k
- Kalkolitik Çağ
Bakırtaş Çağı'na verilen ad. Khalkos=Bakır ve Lithos=Taş sözcüklerinde
- Oyma Ajur
Delikli olarak uygulanan süsleme biçimi.
- Otokton
Bir bölgenin yerlisi anlamında kullanılan sözcük.
- Romanesk
Karolenj dönemini izleyen ve Gotik'e geçişi sağlayan dönem. Bu dönem m
- Principatus
Tek kişiye dayalı Roma başkanlık sistemine verilen ad.
