Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Geniş Zaman
Eylemin her zamanda yapıldığını bildiren zaman, "-r, -maz" ekleriyle y
- Belirsizlik Zamiri
Biri, birisi, başkası, herkes, kimse vb. belirsizlik zamirleridir. TUB
- Çatı
1-Fiillerin özne ve nesne alıp almamaları yönüyle incelenmesine çatı d
- Ünlü Düşmesi
Ünlü ile biten bir sözcük, ünlü ile başlayan başka sözcükle birleşik s
- Ad (İsim)
1. Canlı ve Cansız varlıklara, çeşitli somut ve soyut kavramlara ad ol
- İkinci Tekil Kişi
Sen kişisini karşılayan birim.
- Eski Türkçe
8 ve 9. yüzyılları kapsayan Türkçe dönemi.
- Nesne (Düz Tümleç)
Yüklemin anlattığı iş, oluş veya hareketten doğrudan doğruya etkilenen
- Çıkma Durum Eki
Ad soylu sözcüklere eklenerek ayrılma, uzaklaşma anlamı veren ek.
- Daralma
Son hecesi "a-e" geniş seslileriyle biten kelimelere "-yor" eki getiri
