Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Hikaye (Öykü)
1- Olmuş veya olabilecek olayları belli bir plan çerçevesi içinde yer
- Bileşik Sözcükler
İki ya da daha çok sözcüğün birleşip kaynaşmasından oluşan sözcükler y
- Basit Cümle
1- Tek yargı bildiren, içinde herhangi bir fiilimsi bulunmayan ve bir
- Türemiş Sözcükler
Yapım ekleri alarak yeni bir anlam ve biçim kazanmış olan sözcüklere y
- Cins Adı
Bir türün tamamını ya da bir tanesini belirten ad.
- Bağımsız Sıralı Birleşik Cümle
Birden fazla bağımsız cümleden oluşan, yalnız başlarına kullanıldıklar
- Şive
1. Bir dilin bilinen tarihsel süreci içinde ortaya çıkan, ses ve biçim
- Özümsemek
Edinilmiş bilgileri kendisinin öz malı durumuna getirmek.
- Addan Ad Türeten Ekler
Adlara ve ad soylu kök ve gövdelere gelerek anlamca eskisinden farklı
- Duyulan Geçmiş Zaman Kipi
Fiilin karşıladığı oluş ve kılışı, kişinin başkasından duyduğunu, sonr
