Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Nüsha
Birbirinin tıpkısı olan yazılı şeylerin her biri. ( Gazete, dergi vb.
- Dar Ünlü
Alt çenenin biraz açılmasıyla oluşan ünlüler. "ı, i, u, ü" ünlüleri.
- Sürerlilik Fiili
Bir fiilin -A zarf fiili şekli üzerine dur-, gör-, kal-, gel- gibi tas
- Şahıs Eki
Yüklemde kip ekinden sonra gelip kişi anlamı veren ek.
- Fiil
1. İş, davranış, olumlu veya olumsuz olarak çekimli durumlarda za
- Niteleme Sıfatı
Ada sorulan "nasıl?" sorusuna yanıt olan sıfat.
- Olumsuz Cümle
Bir eylemin gerçekleşmediğini, gerçekleşmeyeceğini ya da bir şeyin yok
- Alışılmamış Bağdaştırma
Sözcüklerin bir araya gelip daha önce kullanılmamış anlamların ortaya
- Eğretileme (İstiare)
Arapça bir sözcük olup "bir şeyi iğreti, ödünç alma" anlamındadır. Ya
- Dilin İşlevleri
Dilin gönderici tarafından amaçlanan görevleri.
