Hukuk terimi olarak Mahkum: Mahkûm, hüküm giymiş, hükümlü. Mahkûmiyet kararı kesinleşen sanık.
Benzer Hukuk Terimleri:
- İntizâr
Bekleme; beklenilme; gözleme; gözlenilme
- Canîp
yön; taraf; cihet; yan
- Kısıt
Bunama, mahkum olma vb. sebeplerden dolayı kanunun, bir kimsenin malın
- Mükellefiyet
yükümlülük; bir kimseye veya bir şeye yükletilen yüküm; görev
- Muhtelif
çeşitli; değişik; farklı
- Yargı Çevresi
Bir mahkemenin yargılama yetkisinin sınırlarını belirleyen coğrafi, re
- Tevakkuf
bağlı olma; durma
- Tashih
düzeltme; resmi bir kütüğün, bir hukuki işlemin düzeltilmesi
- Sayıştay
Devlet mallarını kabız ve sarf ve idare ve edenlerin hesaplarını tetki
- İşgal
Tapu kütüğüne göre sahipsiz mal durumuna geldiği anlaşılan taşınmaz ma
