Arkeoloji terimi olarak Manicilik: M.S. III. yüzyılda, İranlı din reformcusu Mani tarafından kurulan dine verilen ad. Zerdüştçülükteki ikincilliği daha da ileri götürerek, bütün maddi ve bedensel olan şeyleri kötü diye niteleyerek reddetmiştir. Bu dine inananlar bir yanda katı bir cinsel oruç uygulayan seçkin zümre ile öte yandan evlenmelerine ve dünyada kanaatkârlıkla yaşamalarına izin verilen sıradan üyelere ayrılıyorlardı. Manicilik M.S. VI. yüzyılda Hıristiyanlık tarafından ezilmiştir.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Agora
1- Antik Yunan kentlerinde stoalar ile çevrelenmiş, içinde ya da yakın
- Commodus
M.S. 180-192 yıllarında Roma İmparatoru.
- Narthex
Erken Hıristiyan bazilikalarının dar ve uzun giriş holü.
- Beyzî
Oval
- Krepidoma (Krepis)
Hellen tapınak platformunun dış kenar basamakları.
- Prostylos
Önünde sütunlu bir sundurması bulunan tapınak.
- Cella
Tapınağın içinde tanrı heykelinin korunduğu kutsal bölüme verilen ad.
- Helmet
Eski Yunanistan'da askerlerin başlarına giydikleri kaska verilen ad.
- Pontus Bölgesi
Antik dönemde Karadeniz Bölgesi'nin adı.
- Otokton
Bir bölgenin yerlisi anlamında kullanılan sözcük.
