Fen Bilimleri terimi olarak Metal: Elektrik ve ısıyı ileten, tel ve levha getirilebilen element.
Fizik terimi olarak Metal: Isı ve elektriği iyi ileten, kendine özgü parlaklığı ve elektron verme eğilimi fazla olan, erime ve kaynama noktası yüksek element.
Yapı-Dekorasyon terimi olarak Metal: Doğadaki filizlerinden ergitme yoluyla elde edilen, yüksek ısı ve elektrik iletkenliği olan madde, maden.
Kimya terimi olarak Metal: 1-Isıyı ve elektriği ileten, vurmaya ve çekmeye dayanıklı elementlerden her biri.
2-Atomlarının en dış katmanında az sayıda elektron içeren element.
2-Atomlarının en dış katmanında az sayıda elektron içeren element.
Benzer Kimya Terimleri:
- Yükseltgenme
Bir maddenin elektron kaybetmesine yükseltgenme denir. Elektron veren
- Açık Hava Basıncı
Atmosferdeki gazlar ağırlıkları nedeniyle yeryüzüne bir basınç uygular
- Monokromatik
Tek dalga boylu.
- Koligatif özellik
Moleküllerin veya taneciklerin sayılarına bağlı özellik.
- Akım Şiddeti
Elektrik yüklerinin akış hızı.
- Elektronegatiflik
Bir molekül içerisindeki atomun elektronları kendine doğru göreceli çe
- Hidrolik
Sıvıların mekanik özelliklerini inceleyen bilim dalı.
- Ortak iyon etkisi
Bir iyonu ortak olan tuzların, birlikte oldukları durumda çözünürlükle
- Mikrodalgalar
Dalga boyu 10-8 ile 10-1m arasında bulunan düşük frekanslı dalgalar.
- Puzolanik
Kendi başına bağlayıcı olmayan, silisyum ve alüminyum bileşiklerinden
