Fen Bilimleri terimi olarak Metal: Elektrik ve ısıyı ileten, tel ve levha getirilebilen element.
Fizik terimi olarak Metal: Isı ve elektriği iyi ileten, kendine özgü parlaklığı ve elektron verme eğilimi fazla olan, erime ve kaynama noktası yüksek element.
Yapı-Dekorasyon terimi olarak Metal: Doğadaki filizlerinden ergitme yoluyla elde edilen, yüksek ısı ve elektrik iletkenliği olan madde, maden.
Kimya terimi olarak Metal: 1-Isıyı ve elektriği ileten, vurmaya ve çekmeye dayanıklı elementlerden her biri.
2-Atomlarının en dış katmanında az sayıda elektron içeren element.
2-Atomlarının en dış katmanında az sayıda elektron içeren element.
Benzer Kimya Terimleri:
- Hidrokarbon
Alkenlere içerdikleri pi (П) bağından dolayı doymamış hidrokarbo
- Teflon
Politetra floroetilen (PTFE) polimerin ticari adı.
- Lewis asidi
Bir elektron çifti alıcısı.
- Frekans
Belirli bir noktada birim zamanda (saniyede) geçen dalga sayısıdır.
- Yük
Nötr bir yapı olan atomdan elektron uzaklaştırarak ya da elektron ilav
- Rasemat
Optikçe aktiflik gösteren bir bileşiğin sola ve sağa çeviren enantiyom
- Kemik külü
Kemiklerin yakılması sonucu oluşan en az %30 Ca ve %15,3 F içeren, buz
- Denge Sabiti
Belli sıcaklıkta dengedeki bir tepkimede girenlerin ürünlere dönüşme o
- Sabunlaşma
Yağların bazlarla etkileşmesi olayı. Ürünleri gliserin ve sabun olan t
- Nötr
Elektriksel yüke sahip olmayan, yüksüz.
