Tiyatro terimi olarak Meydancı: Anadolu köy oyunlarında oyunları düzenleyenlere verilen adlardan biri.
Tasavvufi-Tasavvuf terimi olarak Meydancı: Dergâhtaki meydan hizmetlerine bakan, mukabele yapılacağı zaman şeyhin postunu semahanede yere seren, âyinden sonra kaldıran, yemek ve mukabele vaktini kuralına göre duyuracak dervişe sala vermesini emreden görevliye Meydancı veya Meydancı Dede, yardımcısına da "Meydancı Yamağı" denir. Mevlevî tekkelerinde "İç Meydancı" ve "Dış Meydancı" diye iki türlü meydancı olurdu, iç Meydancı mutfak işlerine, Dış Meydancı da mutfak dışındaki işlere bakardı.
Benzer Tasavvufi-Tasavvuf Terimleri:
- Derviş
Farsça. Fakir, dilenci, dünyadan yüz çeviren, kendini Allah'a veren ki
- Usûl
Yol ve Esas manasına gelir. Sûfinin mertebeler kat ederken uyması gere
- Sofu
Arapça, sûfî kelimesinin bozulmuş şekli. Samimi dindar kişilere sofu d
- Üfürükçü
Nefes etmek, nüsha (muska) yazmak, fala bakmak, cin ve peri çarpmaları
- Adak
Türkçe'dir. Arapça'sı nezr'dir. Allah'a ibadet niyetiyle taat türünden
- Simya
Farsça, kimya demektir. Bakırı altına çevirme hüneri, ilm-i Simya'yı m
- Mürüvvet
Arapça, iyilikte bulunmak, insanlık anlamında bir kelime. Allah dostla
- Şerbetlemek
Yılan ve zehirli hayvanların zararından korunmak üzere, ocak adı veril
- Peştamal
Farsça, belden aşağı sarılarak giyilen havlu veya bezden yapılmış giys
- Rabıta
Arapça, bağlayan, rapteden demektir. Tasavvufi olarak, müridin zihnî p
