Osmanlıca terimi olarak Nişancı: Osmanlı devletinde Padişah kaynaklı her türlü yazıya, padişahın imzası olan nişanını koyan veya padişahın tuğrasını çeken divanı hümayun üyesi memur.
Sosyal Bilgiler terimi olarak Nişancı: Osmanlı Devleti'nde Divanı üyesi.
1- Devlet kanunlarını çok iyi bilirdi.
2- Yabancı devletlere gönderilecek mektuplara, yazışmalara ve Divan kararlarına padişahın tuğrasını(İMZA) çekerdi.
3- Fethedilen toprakları deftere kaydeder, gelirlerine göre devlet görevlilerine dağıtımını yapardı.
4- Devletlerarası yazışmaları sağlardı.
5- Tapu ve kadastro işlerine bakardı, ele geçirilen toprakları tapu defterine geçerdi.
1- Devlet kanunlarını çok iyi bilirdi.
2- Yabancı devletlere gönderilecek mektuplara, yazışmalara ve Divan kararlarına padişahın tuğrasını(İMZA) çekerdi.
3- Fethedilen toprakları deftere kaydeder, gelirlerine göre devlet görevlilerine dağıtımını yapardı.
4- Devletlerarası yazışmaları sağlardı.
5- Tapu ve kadastro işlerine bakardı, ele geçirilen toprakları tapu defterine geçerdi.
Tarih terimi olarak Nişancı: Divan-ı Hümayun üyesi olan yüksek dereceli memur. (Berat, nâme, mektup, âhidname, hüküm, bitik... gibi evrakın baş tarafına padişahın imzası olan nişanı koyar veya tuğra çekerdi. Nişancıya Tuğraî, Muvakî, Tevkiî, de denirdi. Beylerbeyi ve vezir rütbesinden daha aşağı olmakla beraber, protokoldeki yeri taht kadılarından öndeydi.)
Benzer Tarih Terimleri:
- Sünnilik
Hz. Muhammed'in sünneti ile sahabe ve tabiin topluluğunun belirlediği

- Mancınık
Topun henüz kullanılmadığı çağlarda, kale kuşatmalarında surları dövme

- Kafes
Topkapı sarayında padişah oğullarının XVII. yüzyıl başlarından beri bi

- Zebur
Tanrı tarafından Davut peygambere gönderildiğine inanılan kutsal kitap

- Tahrir
1-Yazma, kitabet, kompozisyon.
2-Osmanlı Devleti'nde yeni fethedil

- Yeni Osmanlılar
Sultan Abdülaziz devrinde Meşrutiyet'e geçilmesi için çalışan ve bunun

- Antikite
1-Tarihte ilk çağ, antik devir. Bu devirde yapılmış eserlere Rönesans

- Odeon
Antik Yunan'da, konserler verilen, şiirler okunan, oyunlar oynanan, ge

- Menzil
Hareket halinde olan bir ordu veya kervanın bir günlük yolu sonunda ul

- Bitikçi
İslamiyet'ten önceki dönemlerde Türkler'de Hakanın baş yazmanıdır.Bu k


