Müzik-Dans terimi olarak Oratoryo (İt.): Kutsal konulu bir metin üstüne çalgılar, koro ve solistlerce seslendirilmek için yazılmış, sahnelenmeyi gerektirmeyen tür. Çeşitli konuları içeren düzenli eserlerin koro ve orkestra için bestelenmiş şekli. Oratoryonun konularının genelini dini eserler oluşturur. Eski müzik sanatının en önemli kollarından biridir. Operanın doğmasında önemli rol oynamış, sonraları yerini tamamıyla bu sanata bırakmıştır. Oratoryo solo parçaları koro ve orkestrayla orijinal bir etki yaratır. Eski oratoryonun ustası Händel'dir. Sonraları geçen yüzyılın başında Haydn'ın yazdığı "yaradılış" ve "Mevsimler" oratoryoları bu türün şaheseri olmuşlardır. Romantik bestecilerden; Liszt, C. Franck Elgar, Bruch, Pfitzner oratoryo bestelemişlerdir. Oratorio (İt.).
Benzer Müzik-Dans Terimleri:
- Tonal
Belirli bir anahtarda olan müzik.
- Pentatonik
Beş sesli. En eski müzik kültürlerinde özellikle Çin ve Yunan müziğind
- Klasik
1700'lerin ortalarından 1800'lerin başlarına kadar devam eden bir müzi
- Anacrouse
Eksik ölçü.
- Dizek (Porte)
Müziğin yazıya dökülmesi için kullanılan ilk araç portedir. Beş parale
- Variation (Varyasyon-Çeşitleme)
Bir tema veya kısa bir melodiyi bir takım elemanların yardımıyla beste
- Kaide
Kural.
- Politonalite
Birden çok ve birbirinden ayrı tonalitelerin bir arada kullanılması. Ç
- Kopuk Çalış
Kesik ve kopuk çalınacak notaların üstüne üçgen biçiminde bir işaret k
- Mahur
Türk müziğinde kullanılan şed (göçürülmüş) bir makam.
