Tarih terimi olarak Osmanlıca: XIII.-XX. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yayıldığı bütün ülkelerde yazın ve yazışma dili olarak kullanılan, özellikle, XV: yüzyıldan sonra Arapçanın ve Farsçanın aşırı ölçüde etkisinde kalarak Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşan yapay bir dil durumuna gelmiş olan Türkçeye verilen ad.
Benzer Tarih Terimleri:
- Fetret Devri
Hükümet boşluğunda devlet otoritesinin yeniden kurulmasına kadar geçen
- Defterdar
Osmanlı Devleti'nde mali işlerden sorumlu olan Divan-ı Hümayun üyesi g
- Valide Sultan
Padişah annelerine verilen unvan.
- Mihrap
Cami ve mescitlerin içinde Kâbe yönünü belirten, binanın o yöndeki duv
- Malkoç
Osmanlı Ordusu'nda akıncılar ocağının komutanı. Yiğit.
- Nuh Peygamber
Kuran'a göre Âdem'den sonra gelen dördüncü peygamberdir. Din kitaplar
- Böcekbaşı
Osmanlılarca Zabıta Amiri.
- Haçlı Seferleri ( 1095-1270 )
Batılı Hristiyanların Kudüs'ü ve Öteki kutsal yerleri Müslümanların el
- Abluka
Bir devletin dışarı ile olan her türlü ilişkisini zor kullanarak kesme
- Arazi-İ Emiriyye (Beylik Toprak)
Osmanlı Devleti'nde aslı Beyt-ül Mala (devlet hazinesi) ait olan, tasa
