Tarih terimi olarak Osmanlıca: XIII.-XX. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yayıldığı bütün ülkelerde yazın ve yazışma dili olarak kullanılan, özellikle, XV: yüzyıldan sonra Arapçanın ve Farsçanın aşırı ölçüde etkisinde kalarak Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşan yapay bir dil durumuna gelmiş olan Türkçeye verilen ad.
Benzer Tarih Terimleri:
- Nutuk
Bektaşiler arasında Şeyh Sözü anlamında kullanılırdı. Bugünkü karşılığ
- Nema
Çoğalma, büyüme, uzama anlamlarına gelir.
- Kargu, Karguy
Nöbetçi kulesi. Dağ tepelerinde düşmanı ihbar için yapılan kule, düşma
- Türkmen
Müslüman Oğuzlara verilen ad.
- Evliya
Tasavvuf inancında tanrının dostluğunu ve sevgisini kazandığ
- Anadolu Kadınları Müdafaa-i Vatan Cemiyeti
9 Aralık 1919 tarihinde Sivas'da kurulan bu örgüt Anadolu'nun çeşit
- Hattıhümayun
Padişahın yazılı buyruğu.
- Şevket
Büyüklük, ululuk, heybet.
- Amfiteatr
Yunan ve Roma'da açık hava tiyatrosu.
- Ortodoks
Daha çok Doğu Avrupa'da yaygın olan ekseriyetle Rum ve Slav toplulukla
