Tarih terimi olarak Panteizm: Doğatanrıcılık. Bir bütün olarak kavranan evrenin Tanrı ile özdeş olduğu ve evrende açığa çıkan bileşik töz, güçler ve yasalar dışındaTanrı olmadığı öğretisi.
Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık terimi olarak Panteizm: 1-Evren ve tanrıyı bir ve aynı gören anlayış.Evren=Tanrı.
2-Tanrı'nın dünyaya aşkın değil de, içkin olduğunu öne süren Tanrı anlayışı ya da görüşü.
2-Tanrı'nın dünyaya aşkın değil de, içkin olduğunu öne süren Tanrı anlayışı ya da görüşü.
Edebiyat terimi olarak Panteizm: Evrenle Tanrı'nın tek bir şey olduğunu, evrenin tanrıdan tanrının evrenden ayrı bir yönü, ayrı bir varlığı bulunmadığını ileri süren düşünüş biçimi.
Arkeoloji terimi olarak Panteizm: Tanrı'nın her şeyde, ve her şeyin Tanrı'da olduğunu savunan inanca verilen ad. Mısır ve Yunan dinlerinin dünya görüşüne yakından benzeyen bu inanç, M.S. XVII, yüzyılda, özellikle Spinoza'nın yapıtlarının yayımlanmasından sonra önem kazanmıştır.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Heykel
Heykel, sanatsal bir bakış açısıyla yapılan üç boyutlu formlardır. Hey
- Stadion (Stadium)
1- Antik Yunan ve Roma'da atletizm sporu için kullanılan, etrafında ot
- Parth Krallığı
Bugünkü İran'da Hellenistik Dönem'de kurulan krallık.
- Narthex
Erken Hıristiyan bazilikalarının dar ve uzun giriş holü.
- Başlık
Çeşitli düzenlerdeki sütun tepeliği.
- Sülüs
Yuvarlak karakterli, daha çok kitabelerde kullanılan, kitaplarda ise b
- Thymele
Antik Çağ tiyatrolarında sunağa verilen ad.
- Haliç İşi
15. yüzyıl sonunda mavi-beyaz tekniğin keramiklerde kullanılan bir uyg
- Odeon
Sözcük anlamı Grekçe "şarkı söylemek" olan Odeion, içinde müzik yapıla
- Civitas Senatus
Roma İmparatorluğu'nda, kent sınırları içinde hukuken örgütlenmiş özgü
