Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Şiir: 1- Seslerin, ritimlerin, uyumların kaynaşmasıyla en güçlü duyguları, izlenimleri, coşkuları canlandırma ve etkileme sanatı; koşuk.
2- Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin kullanılmasıyla ortaya çıkan edebî anlatım biçimi, manzume, nazım.
2- Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin kullanılmasıyla ortaya çıkan edebî anlatım biçimi, manzume, nazım.
Edebiyat terimi olarak Şiir: Dilin doğuşuyla oluşmaya başlayan; bütün edebiyat türlerine kaynaklık eden en eski edebiyat türü. En belirgin özelliği ritme dayanması, söylemsel niteliklerinin bulunması olarak tanımlanabilir.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Cevaz-Î Edebî
Sözcüğü vezne uydurmak amacıyla bazı değişikliklerle kullanılması, hec
- Aydınlanma Dönemi
Avrupa'da XVII. Yüzyılın ikinci yarısı ile XIX. Yüzyılın ilk çeyreğini
- Epilog
Son deyiş.
- Tezkire
Divan edebiyatında divan şairlerinin hayatını ve şiirlerini genellikle
- Halkçılar
Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde halk şiirine özgü biçimsel ve söyleyiş
- Anlatımcılık
Sanat ve edebiyatı sanatçının kişiliğini temel alarak açıklamaya çalış
- Redif
Şiirde, kafiyeden sonra gelen, yazılışı ve anlamı aynı olan sözcüklere
- Fantazya
Düş gücünün alabildiğince özgürce ortaya koyulduğu düşünceye ya da bun
- Olay Örgüsü
Okuyucuda veya dinleyicide estetik bir etki uyandırmak amacıyla konuy
- Dizin
Genellikle öğretici içerikli yapıtların ve kitapların sonuna koyulan k
