Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Şiir: 1- Seslerin, ritimlerin, uyumların kaynaşmasıyla en güçlü duyguları, izlenimleri, coşkuları canlandırma ve etkileme sanatı; koşuk.
2- Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin kullanılmasıyla ortaya çıkan edebî anlatım biçimi, manzume, nazım.
2- Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin kullanılmasıyla ortaya çıkan edebî anlatım biçimi, manzume, nazım.
Edebiyat terimi olarak Şiir: Dilin doğuşuyla oluşmaya başlayan; bütün edebiyat türlerine kaynaklık eden en eski edebiyat türü. En belirgin özelliği ritme dayanması, söylemsel niteliklerinin bulunması olarak tanımlanabilir.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Klasik
1- Modayla değişmeyen, gelip geçici olmayan, üzerinde en az iki kuşak
- Rubai
Divan edebiyatında dört dizeden oluşan ve belirli aruz kalıpları ile y
- Fenafillâh
"Ölmeden önce ölmek" anlamına gelir. Tasavvuf inancına göre, evrende T
- İmgecilik
20. yüzyılın başlarında E.Pount öncülüğünde H. Doolittle ve T. E Hulme
- Poetika
Şiir üzerine düşüncelerin ve teorilerin bütünü. Bu kelime eskiden Fran
- Oratoryo
Kutsal konuları işleyen, oyun ögesi bulunmayan, bestelenmiş manzume.
- Aliterasyon
1. Şiir ve nesirde uyum sağlamak için söz başlarında ve ortalarında ay
- Orhun Yazıtları
8. yüzyılda Göktürklerce dikilen ve Türk edebiyatının ilk yazılı belge
- Edebiyat Teorisi
Edebiyat teorisi, edebiyatta bir eleştiri akımıdır. Sıkı bir anlamda e
- Gezi Yazısı
Gezilip görülen yerlerin ilginç yönlerinin anlatıldığı düzyazı biçimi.
