Arkeoloji terimi olarak Stratigrafi: Aslen bir yerbilim sözcüğüdür. Arkeolojide ise, yerleşimlerde oluşan katmanları açıklamak için kullanılır. İnsanların inşa ettikleri binalar, üzerinde yaşadıkları yerleşim tabanları zaman içinde terk edilir, harabeye döner ve yıkılır. Yıkılan yapıların kalıntılarının üzerine yenilerinin yapılması, yeni nesillerin gelip yaşamlarını sürdürmeleriyle, höyüklerde görüldüğü üzere, yeni katmanlar oluşur. Stratigrafi, yani katmanlaşmanın oluşumu, belli noktalarda jeolojik oluşumlarla paralellik gösterir. Genel bir kural olarak en alttaki tabaka, eğer deprem gibi çok güçlü doğal bir felaketle yer değiştirmemiş ise, en eski olandır. (İng. Stratigraphy)
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Kavsara
Portal (taçkapı), mihrap gibi yerlerin yarım kubbeye benzeyen üst bölü
- Metop
Dor düzeninde baştaban üzerinde yer alan kabartmalı, kabartmasız, kare
- Slip Tekniği
ılk dönem Osmanlı keramiklerinde hamur kırmızıdır. ışte bu kırmızı ren
- Payanda
Destek, yükü karışlamak üzere eklenmiş duvar parçası.
- Curiata
Roma'nın krallık olduğu dönemde yurttaşların curia'lar olarak katıldık
- Geç Minoa
Girit'te yaklaşık olarak M.Ö. 1650 ile M.Ö. 1450 yılları arasındaki 'S
- Prytaneion
Ocağında sürekli ateş yanan, seçkin yabancıların, yabancı ülkelerden g
- Kilikia Bölgesi
Antik dönemde Mersin İli sınırlarını içine alan bölge.
- Medrese
Yüksek düzeyde öğretim kurumu. Bu amaçla yaptırılmış mimarlık eseri. A
- Sikke
Ticarette ve günlük alışverişlerde, ödeme aracı olarak kullanılan, ağı
