Arkeoloji terimi olarak Stratigrafi: Aslen bir yerbilim sözcüğüdür. Arkeolojide ise, yerleşimlerde oluşan katmanları açıklamak için kullanılır. İnsanların inşa ettikleri binalar, üzerinde yaşadıkları yerleşim tabanları zaman içinde terk edilir, harabeye döner ve yıkılır. Yıkılan yapıların kalıntılarının üzerine yenilerinin yapılması, yeni nesillerin gelip yaşamlarını sürdürmeleriyle, höyüklerde görüldüğü üzere, yeni katmanlar oluşur. Stratigrafi, yani katmanlaşmanın oluşumu, belli noktalarda jeolojik oluşumlarla paralellik gösterir. Genel bir kural olarak en alttaki tabaka, eğer deprem gibi çok güçlü doğal bir felaketle yer değiştirmemiş ise, en eski olandır. (İng. Stratigraphy)
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Granülasyon
Toplu iğne başı büyüklüğündeki madeni tanelerin ısıtılarak yan yana ya
- Gnostik
Sıradan müminlerin inandığı dinin arkasında, daha yüksek olan, sadece
- Grifon
Yarısı aslan, yarısı kartal olarak betimlenmiş mitolojik yaratıklara v
- Tepelik
Kompozisyonu oluşturan süs düzeninin üst ya da tepe kısımlarında bulun
- Oyma Ajur
Delikli olarak uygulanan süsleme biçimi.
- Basileus
Kent devletlerinin ilk yıllarında Yunan krallarına verilen ad.
- Roma Dönemi
M.Ö. 30 - M.S. 395 yıllarını kapsayan dönem.
- Gynaikonitis
Hellen evlerinde sadece kadınlar için ayrılmış bölüme verilen ad.
- Templum In Antis
Pronaos'ta ante'lerin arasında iki sütunu bulunan tapınaklara verilen
- Pilastr
Eski Yunanistan'da dörtgen biçimli ve duvara bağlı yarım sütunlara ver
