Arkeoloji terimi olarak Stratigrafi: Aslen bir yerbilim sözcüğüdür. Arkeolojide ise, yerleşimlerde oluşan katmanları açıklamak için kullanılır. İnsanların inşa ettikleri binalar, üzerinde yaşadıkları yerleşim tabanları zaman içinde terk edilir, harabeye döner ve yıkılır. Yıkılan yapıların kalıntılarının üzerine yenilerinin yapılması, yeni nesillerin gelip yaşamlarını sürdürmeleriyle, höyüklerde görüldüğü üzere, yeni katmanlar oluşur. Stratigrafi, yani katmanlaşmanın oluşumu, belli noktalarda jeolojik oluşumlarla paralellik gösterir. Genel bir kural olarak en alttaki tabaka, eğer deprem gibi çok güçlü doğal bir felaketle yer değiştirmemiş ise, en eski olandır. (İng. Stratigraphy)
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Metop
Dor düzeninde baştaban üzerinde yer alan kabartmalı, kabartmasız, kare
- Akropolis
Antik Yunan kentlerinin en yüksek tepesinde bulunan, savunma amacıyla
- Determinatif
Eski Uygarlıklara ait yazıların çözümü sırasında yararlanılan ve genel
- Helmet
Eski Yunanistan'da askerlerin başlarına giydikleri kaska verilen ad.
- Silme
Duvar yüzeylerinde süsleme amacıyla yapılmış şerit biçimindeki çıkıntı
- Karia Bölgesi
Antik dönemde Batı Anadolu'da kıyı kesimde Köyceğiz ve Dalaman (İndus)
- Fonem
Bir dilde anlam ayrılığı yaratan en küçük ses birimine verilen ad.
- İnci Dizisi
Dönüşümlü, iki dar bir uzun kabarık tanelerden oluşan bir astragali sü
- İonia Bölgesi
Antik dönemde Batı Anadolu'da Foça'dan Güllük Körfezi'nin kuzey kısmın
- Hiyeratik
M.Ö. 2500 yılı civarında, hiyerogliften aşamalı olarak doğan Mısır yaz
