Arkeoloji terimi olarak Tevkiî: Kelimelerin arası birleştirilerek yazılan bir yazı üslubu. Resmi divanlarda kullanılan bir yazı çeşidi idi. Sülüse benzeyen daha yumuşak hatlı ve hareketli büyük boy yazılardır.
Tarih terimi olarak Tevkiî: Nişancı, Tuğraî deyimleriyle eşanlamlıdır. Hükümdarların alâmeti bulunan ferman ve beratlara nişan denirdi. Bu alâmeti o ferman ve beratlara çekmekle, vurmakla görevli memurlara da Tevkiî, Nişancı ya da Tuğraî denirdi.
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) terimi olarak Tevki: 2-3 mm kalınlığında ve kelimelerin arası birleştirilerek yazılan yazı. Osmanlı Divani yazısının esasını teşkil etmiş, berat ve fermanlarda kullanılmıştır. Bazı eski tuğraların imzalarında da bu yazıya rastlanır. Ayrıca tuğra kelimesinin Farsçası nişan, Arapçası tevkii'dir.
Sülüs'e tabi olup, onun ihmal edilmiş şeklidir. Ayrıca bitişmeyen harfler de birbirlerine bitiştirilerek yazılır.
Sülüs'e tabi olup, onun ihmal edilmiş şeklidir. Ayrıca bitişmeyen harfler de birbirlerine bitiştirilerek yazılır.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
- Zamk-ı Arabi (Zamkı Arabi)
Ezme yaldız, varak altın ve mürekkep yapımında kullanılan kimyevi madd
- Vakfe
Durak, durulacak yer, nokta. Durak ile ilgili bilgilere de bakınız.
- Kalemkâr
Kalemle iş işleyen sanatkâr.
- Lake Cilt
Mukavva, deri veya tahta üzerine uygulanan çeşitli boyamaların üzerine
- Hakkak
Mühür ve resim kazıyan, oyan sanatkâr. Ağaç, taş, maden üzerine resim
- Midad-ı Mutavvas
Kuruduktan sonra çok parlak duran mürekkep.
- Şebihnüvis
Portre yapan. Nakış ile ilgili bilgilere de bakınız.
- Misin
Meşin ile ilgili bilgilere bakınız.
- Okra
Ciltte kullanılan derilerde kurt yeniklerinden meydana gelen izlere de
- Huruf-u Mühmele (Hurufu Mühmele)
Arap elifbasındaki noktasız harfler.
