Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Yan Anlam: Sözcüklerin ilk konuluş anlamına bağlı olarak zaman içinde kazandıkları yeni anlamlardır. Bu anlama, kullanılış anlamı ya da yan anlam adı verilir.
Örnek :
Çocuk kapıyı sessizce açtı. (açmak : Bir şeyi kapalı durumdan kurtarmak.)
Gömleğinin düğmelerini yarıya kadar açtı. (açmak : Sarılmış, katlanmış, örtülmüş, buruşmuş veya iliklenmiş olan şeyleri bu durumdan kurtarmak.)
Okulun karşısına bir büfe daha açtı.(açmak : Bir kuruluş, bir işyerini işler duruma getirmek.)
Annem çok güzel baklava açar. (açmak : Kalın bir nesneyi yayarak ince duruma getirmek.)
Komşumuz tıkanan lavaboyu açtı. (açmak : Tıkalı bir şeyi, bu durumdan kurtarmak.)
Örnek :
Çocuk kapıyı sessizce açtı. (açmak : Bir şeyi kapalı durumdan kurtarmak.)
Gömleğinin düğmelerini yarıya kadar açtı. (açmak : Sarılmış, katlanmış, örtülmüş, buruşmuş veya iliklenmiş olan şeyleri bu durumdan kurtarmak.)
Okulun karşısına bir büfe daha açtı.(açmak : Bir kuruluş, bir işyerini işler duruma getirmek.)
Annem çok güzel baklava açar. (açmak : Kalın bir nesneyi yayarak ince duruma getirmek.)
Komşumuz tıkanan lavaboyu açtı. (açmak : Tıkalı bir şeyi, bu durumdan kurtarmak.)
Edebiyat terimi olarak Yan Anlam: Bir sözcüğün gerçek anlamdan çok uzaklaşmadan kelime grubu veya cümle içinde kazandığı yeni anlam.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Tanımlama
Sözlü ya da yazılı anlatıda düşünceyi geliştirme yollarından biri. Nit
- Mizahi
Güldürme amacı güden, gülmece niteliği taşıyan.
- Münşî
Sanatlı düzyazı yazan kişiler. Münşilerin yazılarını toplayan dergiler
- Mitos
Tarih öncesi dönemleriyle ilgili Tanrı, tanrıça, yarı Tanrı ve kahrama
- Doğal Destan
Ulusların yaşamını derinden etkileyen tarihî ve toplumsal olaylar ve d
- İfrat
Bir sıfatı aşırı ölçüde şiddetlendirmektir. Mübalağa (abartma) sanatın
- Plan
Bir konuşma ya da yazıda söyleneceklerin ilgi ve önem derecesine göre
- Hiciv
Bir kimseyi, nesneyi, düşünceyi ya da toplumun eksik aksak yanlarını y
- Tiyatro
İnsan hayatına ilişkin bir konuyu, bir olayı kurmaca olarak sahnede gö
- Teşbih-i Beliğ
Benzetmenin, yalnızca temel ögeleriyle yapılan söz sanatı, yalın benze
