Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Ad (İsim): 1. Canlı ve Cansız varlıklara, çeşitli somut ve soyut kavramlara ad olan kelime türü: Ayşe, ağaç, toplum vb. Adlar özel ad, tür adı, somut ad, soyut ad, topluluk adı türlere ayrılır.
2. Bir oluş ve kılış bildiren fiilin dışında kalan ve ad gibi çekilebilen kelime sınıflarının tümüne verilen ad; ad, sıfat, zamir, edat, bağlaç ve ünlemi içine alan geniş kapsamlı ad; ad soylu söz: ağız, dil, pınar, yürekli vb.
2. Bir oluş ve kılış bildiren fiilin dışında kalan ve ad gibi çekilebilen kelime sınıflarının tümüne verilen ad; ad, sıfat, zamir, edat, bağlaç ve ünlemi içine alan geniş kapsamlı ad; ad soylu söz: ağız, dil, pınar, yürekli vb.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Sözlük
Bir dilin bütün ya da belli bir çağda kullanılmış kelime ve deyimlerin
- Eski Türkçe
8 ve 9. yüzyılları kapsayan Türkçe dönemi.
- Abartma (Mübalağa)
Bir durumu olduğundan çok ya da az göstermekt.Abartmak işi.
Örnek :
- Yumuşak Ünsüz
"f, s, t, k, ç, ş, h, h, p" dışında kalan ünsüzler.
- Belirtili Nesne
Geçişli eylemi tümleyen ve belirtme durumunda bulunan tümleç.
- İsim Fiil
Ortaç. Eylemsi türü.
- Bileşik (Zamanlı) Kip
Birleşik Zamanlı Kip: Bildirme ve tasarlama kiplerinin 3. şah. Teklik
- Birinci Tekil Kişi
Sözü söyleyen kişi. Ben kişisi. Konuşan kişi.
- Yapım Eki
Eklendiği sözcüğün kök anlamıyla bağlantılı bir biçimde yeni anlamda b
- Söylev (Nutuk)
Dinleyicilere belli bir fikri, bir duyguyu aşılamak için söylenen uzun
