Tarih terimi olarak Lahit: Eski çağlarda içine ölünün içine yerleştirildiği, seramik, taş, ağaç ya da mermerden yapılmış mezarlardır.
Arkeoloji terimi olarak Lahit: Antik çağda ölü gömme gelenekleri arasında ölünün koyulduğu sandık şeklindeki mezardır. Malzemesi ahşaptan, pişmiş toprağa, mermerden kireçtaşına kadar çeşitlilik gösterebilir. Genelde dikdörtgen olan lahitin dış yüzeyi ve kapağı çeşitli kabartmalarla süslenmiş olabilir.
Yapı-Dekorasyon terimi olarak Lahit: Eskiden sinlerin üzerine konulan tabut biçimindeki taş.
Sanat terimi olarak Lahit: 1. Üstü tahta, taş, tuğla, mermer, bronz, kurun ya da pişmiş topraktan yapılan, içine ölünün yerleştirildiği, kapakla örtülü sanduka biçiminde özel mezar.
2. Ölülerin konulduğu taştan veya mermerden oyma mezar.
2. Ölülerin konulduğu taştan veya mermerden oyma mezar.
Turizm ve Otelcilik terimi olarak Lahit: Taş veya mermerden oyma mezar.
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) terimi olarak Lahit: Harç ile yapılan mezar, ölüleri koymaya mahsus sanduka yerinde kullanılır bir tabir.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
- Beyza-i Tuğra
Tuğra'nın kısımlarından olup, sağdan sola ve yukarı doğru çekilen çift
- Defe
Yüz adetlik altın varak (b. bk.) paketi.
- Tarz-ı Kadim
Tekneye atılan boyalara müdahale edilmemesi durumudur.
- Delail-i Hayrat
Ayet, hadis ve duaları içine alan yazma kitap. Bazılarında Kâbe ve Rav
- Serpme Altın
Serpme suretiyle yapılan ufak ufak aralıklı noktalardan ibaret yaldız
- Erkek Oyma
Oyulup çıkartılan kısma erkek oyma denir.
- Müsvedde
Karalama, taslak; beyaza çekilmek üzere ilk kez yazılan ve üzerinde dü
- Dönbaba
Süslemede kullanılan bir çiçek biçiminin adıdır. Turna gagası da denil
- Serlevha
Başlık, yazma kitabın tezhiplenen başlık bölümü. Bir levha veya kitabı
- Dip (Sırt)
Ciltte alt ve üst kapağı bağlayan kısım. Sırt da denir. Klâsik ciltler
