Tarih terimi olarak Lahit: Eski çağlarda içine ölünün içine yerleştirildiği, seramik, taş, ağaç ya da mermerden yapılmış mezarlardır.
Arkeoloji terimi olarak Lahit: Antik çağda ölü gömme gelenekleri arasında ölünün koyulduğu sandık şeklindeki mezardır. Malzemesi ahşaptan, pişmiş toprağa, mermerden kireçtaşına kadar çeşitlilik gösterebilir. Genelde dikdörtgen olan lahitin dış yüzeyi ve kapağı çeşitli kabartmalarla süslenmiş olabilir.
Yapı-Dekorasyon terimi olarak Lahit: Eskiden sinlerin üzerine konulan tabut biçimindeki taş.
Sanat terimi olarak Lahit: 1. Üstü tahta, taş, tuğla, mermer, bronz, kurun ya da pişmiş topraktan yapılan, içine ölünün yerleştirildiği, kapakla örtülü sanduka biçiminde özel mezar.
2. Ölülerin konulduğu taştan veya mermerden oyma mezar.
2. Ölülerin konulduğu taştan veya mermerden oyma mezar.
Turizm ve Otelcilik terimi olarak Lahit: Taş veya mermerden oyma mezar.
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) terimi olarak Lahit: Harç ile yapılan mezar, ölüleri koymaya mahsus sanduka yerinde kullanılır bir tabir.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
- Müş'ir
Ayak ile ilgili bilgilere bakınız.
- Yazı Takımı
Yazı yazmakta kullanılan âletlerin tümü. Takım genellikle kenarlı bir
- Tavlama
Kâğıdın sertliğini gidermek için yapılan işleme denir. Aharı çok olan
- Mertebani Tabak
Merteban'da yapılan yeşilce sırlı seramik tabak. Altın ezme işleminde
- Kalemkâri
Kalemle yapılan boya işleri.
- Cüzlük
Cüz teşkil edecek büyüklükteki kâğıda verilen ad; yirmi sayfadan meyda
- Torba
Ciltçilik terimi. Kitap kapları taşlanırken derinin yapıştırılmasından
- Hûb-Nüvis
Güzel yazı yazan, İranlılar «hattat» anlamına kullanmışlardır.
- Ta'kihe (Takihe)
Ayak ile ilgili bilgilere bakınız.
- Vâsıti
Kamış kalemlerin iyi cinsinden birine verilen ad.
