Tarih terimi olarak Panteon: Eski Yunanlıların ve Romalıların bütün tanrılarına ayırdıkları en büyük tapınaklarına verdikleri ad.
Arkeoloji terimi olarak Panteon: Bir halkın inançlarını temsil eden tüm tanrı ve tanrıçalara ve bunları bir araya getiren tapınağa verilen isim. Eski Yunanca Pan=Tüm ve Theos=Tanrı kelimelerinin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Örneğin, Urartu Panteonu, Hitit Panteonu, Hurri Panteonu gibi.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Architrav
(Epistyle ya da Baştaban) Sütunların üstünde bulunan yatay bölüm.
- Sekiz Dayanaklı Cami
Merkezi planlı, büyük kubbesi sekiz paye ya da sütuna oturan cami tipi
- Filistîler
M.Ö. XIII. ve XII. yüzyıllarda Anadolu ve Ege'den gelip Mısır ve Levan
- Pektoral
Çeşitli madenlerden yapılmış gerdanlıklara verilen ad.
- Strabon
M.Ö. 1. yüzyılda yaşamış ünlü gezgin ve Coğrafya kitabının yazarı.
- Deistler
XVII. ve XVIII. yüzyılda formel din kurallarını reddeden ve Tanrı'nın
- Sfenks
Başı ve gövdesi farklı türlerden (genellikle başı kadın ve gövdesi asl
- Stilize
Üsluplaştırılmış. Doğadaki formların belli bir üslubun ya da tekniğin
- Devşirme Malzeme
Başka yapılardan derlenmiş ve ikinci kez kullanılmış yapı ya da süslem
- Hataî (Hatayi)
Doğu Asya kökenli süsleme motifleri grubu. Stilize edilmiş şakayık, na
