Tarih terimi olarak Pençik: 1- İşçi, hizmetçi.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
Osmanlıca terimi olarak Pençik: Asker yetiştirmek için savaş esirlerinden beşte bir oranında ayrılan acemi oğlan adaylarına verilen ad.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Başçıbaşı
Saraya ait inşaat işlerinde çalışan işçi başlarının (Başçı) başı olan
- İmtiyaz
Ayrıcalık.
- Reis-ül ûlema
Şeyhülislamlık dairesinde ilmiye sınıfının başı olan memur.
- Veraset
Kalıtım, irsiyet, mirasta hak sahibi olmak.
- Hisar
Sağlam surlarla çevrili küçük kale.
- Salma Mecra
Kanalet şeklindeki üstü açık olan su isale hattı.
- Hazine Kethüdası
Osmanlı devletinde sarayın Enderun dairesindeki hazinede bulunan değer
- Kadı
İslam hukuku olan şeriat'a göre hüküm veren yargıç. Tanzimata kadar as
- Hadis
Hz. Muhammed'in söz ve davranışlarını inceleyen bilim.
- Gedik
Boşluk, eksiklik, güçlük. Esnafa dükkan açma izninin verilmesi.
