Tarih terimi olarak Pençik: 1- İşçi, hizmetçi.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
Osmanlıca terimi olarak Pençik: Asker yetiştirmek için savaş esirlerinden beşte bir oranında ayrılan acemi oğlan adaylarına verilen ad.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Gaza
İslam dinini korumak ve yaymak amacıyla yapılan her türlü mücadele.
- Menşur
Onay, Onaylamak. Padişah tarafından verilen bir ferman türü.
- İhramcı
Hacıların Kâbe'ye giderken giydiği ve geniş beyaz yünlü çarşaftan ibar
- Başçıbaşı
Saraya ait inşaat işlerinde çalışan işçi başlarının (Başçı) başı olan
- Kanunname
Osmanlı Devleti'nde özel ve kamu hukuka ait yayınlanan kanunlar.
- Tersane Çavuşu
Gemi yapılan yerin işçi başı.
- Acem Çapkınları
Kiralık atlar hakkında kullanılan bir tabirdir. Arabaların genel olara
- Balyos
Osmanlı Devletinde Venedik elçilerine verilen ad.
- Acem Kösteği
Eski yazmalarda, kitap dikildikten sonra cilde, dibinden ve iç tarafın
- Kemankeş
Ok atıcı, okçu, yay kullanıp ok atan kişi.
