Tasavvufi-Tasavvuf terimi olarak Zübde-i Âlem: Zübde kelimesi çekirdek, öz anlamına gelmektedir. Âlem de dünya, kainat, evren anlamlarında kullanılmaktadır. Bu tamlama ise, kainatın özü anlamında kullanılmaktadır. Tasavvufi anlamı olan bu terime göre, insan kainatın özüdür, kainatta ne varsa, aynı oranda insanda da vardır. Bir diğer ifade ile insan kainatla denk kabul edilmektedir. Zaten kainatın varlık sebebi de insandır.
Benzer Tasavvufi-Tasavvuf Terimleri:
- Telbîs
Arapça, birbirine karıştırmak manasına bir kelime. Bir şeyin, zıddı ol
- Ülfet
Arapça, kaynaşma, yakınlık, ısınma gibi anlamları olan bir kelime. İyi
- Fazilet
Arapça, olgunluk, erdemlilik, üstünlük gibi anlamları ihtiva eder. Faz
- Masiva
Allah dışındaki diğer tüm varlıklar.
- Derviş
Farsça. Fakir, dilenci, dünyadan yüz çeviren, kendini Allah'a veren ki
- Musafaha
Arapça, parmaklar bitişik, eller düz ve açık olarak iki kişinin tokala
- Şerbetlemek
Yılan ve zehirli hayvanların zararından korunmak üzere, ocak adı veril
- Pezevenk
Farsça, "pejvend"den bozma bir kelime olup, kadın tüccarlığı yapan, fu
- Uzubet
Arapça, bekârlık anlamına gelir. Tasavvuf tarihinin erken dönemlerinde
- Üfürükçü
Nefes etmek, nüsha (muska) yazmak, fala bakmak, cin ve peri çarpmaları
