Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi terimi olarak Fakir: İhtiyacı olan; kendisinin ve ailesinin yıllık ihtiyacına sahip olmayan, geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara, muhtaç kişi.
Tasavvufi-Tasavvuf terimi olarak Fakîr: Arapça, mala ihtiyacı olan kişi demektir. Fakir, fena fillâh makamındadır. Kişinin kendinde gördüğü her şeyi, kendine değil, Allah'a ait ve Allah tarafından olduğunu bilmesi ve bu bilinci kuvvetle taşır hâle gelmesidir. Bu mertebeye "Fena Fillâh" denir.
Benzer Tasavvufi-Tasavvuf Terimleri:
- Sanem
Arapça, put demektir. Çoğulu asnâm. Kulu, Allah'a vuslattan alıkoyan h
- Gına
Din için Allah için zenginlik anlamlarına gelir. Sûfiler Allah'a muhta
- Aşık
Allah'a erişmek isteyen kişi.
- Âfet
Arapça musibet anlamına bir kelime. Kötü huylarda bulunan zararlar ve
- Cezbelenmek
Zikir veya sohbet sırasında, ansızın yerinden sıçrayarak "Hayy" diye b
- Secde
Arapça, secde etmek, Allah'ı tazim için, yüzü yere koymak anlamını ifa
- Mukabele
Arapça, karşılaşmak, biriyle karşı karşıya gelmek anlamındadır. Derviş
- Sofu
Arapça, sûfî kelimesinin bozulmuş şekli. Samimi dindar kişilere sofu d
- Salih
Arapça, istikamet ve iyilik sahibi dürüst kimseye denir.
- Şerbet
Arapça, içecek demektir. İlâhî, feyz, ilâhî sevgi, aşk şarabı.
