İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü

Sponsorlu Bağlantılar

Dost Site

• Hukuk: Bireylerin uymak zorunda oldukları kanun ve kuralların tümü.
• Hurafe: Dine sonradan girmiş yanlış inanç.
• Husul: Olma, oluş, oluşma, meydana gelme.
• Huşu: Gönül rahatlığı.
• Hükümran: Egemen.
• Hülasa: Özet, fezleke.
• Hürriyet: Haklar. Özgürlük.
• Hüsnüniyet: İyi niyet.
• Irk: Soy, sop.
• Iskat: Aşağı atma, düşürme.
• Islahat: Düzeltme, iyileştirme işleri. Bozuk düzeni yeniden yoluna koyma.
• İaşe: Yedirip içirme, besleme, bakma.
• İcap: Gerek, gereklik, ister, lüzum.
• İdadi: Osmanlı Devleti'nde aşağı yukarı lise derecesinde okullara verilen adı.
• İdeal: Ülkü

• Sponsorlu Bağlantılar

• İdeoloji: Siyasal veya toplumsal bir öğreti oluşturan, bir hükümetin, bir partinin, b
• İdrak: Anlama yeteneği, anlayış, akıl erdirme.
• İftihar: Övünme, kıvanma, kıvanç, övünç.
• İhlal: Bozma, zarar verme. Yasa ve düzene uymama.
• İhtikâr: Vurgunculuk.
• İhtilal: 1- Bir ülkenin, siyasal, sosyal ve ekonomik yapısını veya yönetim düzenini
• İhtimam: Özen.
• İhtiram: Saygı.
• İkmal: Eksik bir şeyi tamamlama, daha iyi duruma getirme, bütünleme.
• İktidar: Erk, güç sahibi. Bir devlette o devleti yönetme gücüne sahip kimse ya da ki
• İktisat: Ekonomi.
• İlelebet: Sonsuza değin, sonsuzluğa kadar, sürgit.
• İlhak: 1- Egemenlği altına alma. 2- Katma, bağlama, ekleme.
• İlham: Esin.
• İlke: Temel düşünce (Prensip), temel inanç, umde, unsur, prensip.

• Sponsorlu Bağlantılar